Sonbahar aniden geliverdi, dün böyle değildi. Sabah kapıyı kapatıp arkamı döndüğümde karşı duvardaki asmanın bütün yapraklarının kızardığını gördüm. Hava bulutluydu ve hafiften yağmur serpiştiriyordu. Doğanın renkleri tüm canlılığıyla kışın geldiğini müjdeliyorlardı bana. Bir günde geliveren sonbahar içimi coşkuyla doldurdu. Bir tarafta hala yeşil çimler üstündeki kızıl yapraklara, diğer tarafta son çiçeğini vermiş sarı güle bakıp neşelendim. Çocukluğumun sonbaharlarına gittim geldim, sokakta oynadığım zamanlara. Yağmurla birleşen toprak kokusunu çektim ciğerlerime.

Yakında karla kaplanacak her yer ve ben dağa çıkmak için gün sayıyor olacağım. Şu an bilemiyorum, acaba snowboard yapmayı unuttum mu? Yeniden beyaz karların içinde kendi çapımda süzülebilecek miyim?… Bu sezon beni hangi dağlar bekliyor, hangi patikalardan geçeceğim, hangi ağaçların altından kayacağım, hangi tepelere tırmanacağım, hangi manzaraları tadacağım? Bu sene lens kullanacağım, neler değişik olacak acaba? Zirvelerden daha korkusuzca salabilecek miyim kendimi önümü görmeye başladığım için? Biraz daha hızlı ve cesur kayabilecek miyim? Çok üşüyecek miyim, çok düşecek miyim? Çok eğlenip, çok içecek miyim? Doğanın sessiz huzurunu yüreğime doldurabilecek miyim? Kendimi keşfedip, içimdeki ışığı yakalayabilecek miyim? Kaslarım yanacak mı, ruhum uyanacak mı?