Artık sağdan soldan gelmeye başladı düşen kar haberleri. Biraz Erciyes’ten biraz Sarıkamış’tan, biraz Palandöken’den ümit var gibi kısa vadede. 2019-2020 kış sezonunu nerede açacağız henüz belli değil ama sanki Erciyes biraz önde gidiyor gibi. Yılbaşından önce snowboard ve kayak için yeterli  kar olup ta pistler açılırsa çok şahane olacak. Aralık ayına girdiğimiz şu günlerde beklenen kar haberlerini alıyor olmak sadece benim için değil, benim gibi bu işe gönül vermiş bir sürü kişi için mutluluk verici bir olay. Bu çok saf ve çocukça bir sevinç, yaşamayan bilemez.

Hani çocukken kar yağınca nasıl sevinirdik te dışarı çıkıp biran önce kartopu oynamak isterdik hatırlar mısınız? Hatta anne babalarımız bazen izin vermezdi hasta oluruz diye de nasıl üzülürdük dışarıda oynayan çocukları görüp te evde kalmak zorunda olduğumuz için. İlk kar yağdığında biz yetişkinler de o eski katkısız, saf, coşkulu mutluluğu hissediyoruz ama kısa bir süre sonra geçiyor. Ya işe nasıl gideceğimiz kaygısı, ya arabanın cam suyu, ya doğalgaz faturası kafamızı karıştırıyor. Tecrübelerimiz oluşmuş hayatla ilgili, trafiğe kalmayalım diye uğraşıyoruz. Üşütüp hasta olmayalım, ayağımız kayıp düşmeyelim, kara basıp ıslanmayalım diye kontrollü davranıyoruz. Özellikle büyük şehirlerde kar yağışı çok kısa bir süre içerisinde eziyete dönüşüyor. Kayarak birbirine giren arabalar trafiği alt üst ediyor ve zincirleme kazaların bir parçası olmamak için aşırı dikkat ve stresle araba kullanmaya başlıyoruz. Yollardaki tuzlama çalışmaları dolayısı ile karın o yumuşacık tatlı halini yaşayamadan hemen çamurlaşan bulamaç hali ile karşı karşıya geliyoruz. Yürüsen bir dert, arabalar bu erimiş kar suyunu sıçratır, arabaya binsen ayrı dert buzlanma var da kayacağım endişesi ile gerilirsin. Evde oturup döne döne yağan karı izleyerek kahveni çayını yudumlamak hayali kurarsın ama işe gitmen gerekiyordur. Kalın giyinsen terlersen, ince giyinsen üşürsün. İlla ki eldivenini kaybedersin ve illa ki çamur olur çizmelerin. O yüzden unutuverirsin arka bahçedeki bozulmamış temiz karı, gelmez içinden karda oynamak, yuvarlanmak. Ancak çocukların aklına düşer işte o arka bahçeler, tutamazlar kendilerini evde. Hayata dair o kadar çok tecrübeleri ve gereksiz kaygıları yoktur henüz.

Snowboarda başlayınca insan çocukluğuna dönüyor sanki. Tüm gereksiz detaylar, günlük stresler, kaygılar önemsizleşiyor ve  o bembeyaz karın üzerinde süzülmek hayat önceliği haline gelmeye başlıyor. Bu şekilde hisseden sadece benim zannediyordum ama benim gibi hisseden insanlar olduğunu görüyorum. Özellikle insatgram sayfalarını takip ettiğim bazı snowboard grupları var ki orada da karın ne zaman yağacağı dışında bir şey doğru dürüst gündeme gelmiyor son zamanlarda. Herkes nefesini tutmuş ilk kar tanelerinin düşmesini bekliyor. Yorumlardan anladığım, benim gibi bu işi kafaya takmış bir sürü insan olduğu. Snowboard gerçekten tuhaf bir bağımlılık. Adrenalin desem tam adrenalin bağımlılığı da değil. Yoksa adrenalin dozumu alayım diye yazın başka sporlar denerdim. Oysa benim aklım fikrim snowboarda yarayacak şeyler yapmaktı. O yüzden longboard aldım, o yüzden kite öğrenmeye çalıştım, o yüzden wakboard yapmaya gittim bir kaç kez. Hiç biri snowboardun yerini tutmadı elbette ve hiç biri amaç olamadı. Sadece bu sezon daha iyi kayabilmek için yazın mecburen yaptığım  aktiviteler olarak kaldılar. Yani benim hikayemin kahramanı, en sevgili aktivitem, yine snowboard, hep snowboard.

2018-2019 kış sezonu snowboard kayak rotalarımıza bakınca tam netlik kazanmadığını görüyorum ama bu beni pek endişelendirmiyor. Sonuçta şu aralar çalışmıyorum ve zaman sıkıntım pek olmayacak diye umuyorum. Kar durumuna göre hızlı plan yaparak şartlara uyum sağlayabileceğimi düşünüyorum. En azından bu sezon şansımı değerlendirmek istiyorum. Ocak sonuna doğru İtalya Bormio’da 4 gecelik konaklamalı bir program yaptık. Geri kalan programlar kısa zaman sonra şekillenecektir diye düşünüyorum.

Asıl bu sene beni heyecanlandıran şey splitboard yani ayrık tahta. Bu konuyu aslında uzun uzun yazmalıyım. Türkiye’de çok az kişinin yaptığı bu işe soyundum ama bakalım nasıl olacak. Becerebilecek miyim, kondisyonum yetecek mi, istediğim sıklıkta yapma şansı bulabilecek miyim göreceğiz. Splitboard yerine  ayrıktahta diyebiliriz aslında. Gerçi snowboarda da kartahtası diyebiliriz. Sonuçta bu iş beni pistlere ve teleferiklere bağımlı olmaktan kurtaracak. Ayağıma geçirdiğim gibi zirvelere tırmanarak kas gücümle çıkabileceğim ve aklıma yatan her yerden inebileceğim. Kayak merkezinin varlığına bile ihtiyaç duymadan en bakir dağ zirvelerine ulaşabilirim ve karda ilk izleri ben açabilirim. Otellerin ve işletmelerin sezon açmasını beklemeden kendimi karlı dağlara atabilirim.

Muhtemelen 2019 snowboard kayak sezonu Erciyes, Sarıkamış ve Palandöken ile açılacak. Uludağ ve Kartalkaya arkasından gelecektir diye tahmin ediyorum. Aralık ayı sonu, Ocak başı kaymaya hazır keyifli hale gelir diye düşünüyorum. Oysa ben sezonu Aralık ayının ikinci haftası gibi açabileceğim splitboardum ile. Eğer organize olabilirsek ve gidebilirsek, ben de bu işi öğrenir ve kıvırabilirsem, burada daha çok şey yazacağım splitboardla yani ayrıktahta ile ilgili.

Bu kış karımız bol olsun, kazasız belasız, ağzımızın tadıyla, neşeyle kayalım. Gücümüz, sağlığımız, esnekliğimiz, çevikliğimiz, kondisyonumuz, ekipmanımız da umarım hayallerimizdeki gibi olur ve doya doya tadını çıkarırız mevsimin.

Bitsin bu hasret gayri, gel gönlümün efendisi…

Gel döne döne gökyüzünden kucağıma,

Alayım seni ayağımın altına,

Uçalım beraber, tepelerden aşağıya….